Τίτλοι νέων:
Αρχική H Μαλάθυρος

Η Μαλάθυρος

π. Μητροπολίτης Ειρηναίος

Πριν 10 χρόνια, τον Μάιο του 2001 ο πρώην Μητροπολίτης Κισάμου-Σελίνου Ειρηναίος μιλάει για την Μαλάθυρο και την Μάχη της Κρήτης:


"Τη Μαλάθυρο την έχω επισκεφθεί πολλές φορές τόσο στις λειτουργικές επισκέψεις των Ενοριών της Μητροπόλεως μου, όσο και στις ιδιαίτερες επιμνημόσυνες τελετές, που γίνονται κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Αυγούστου στην Μνήμη των 60 Μαλαθυριανών, που σκοτώθηκαν από τους Γερμανούς την 28 Αυγούστου 1944, γιατί το χωριό αυτό φιλοξενούσε Ελληνοβρετανικό κλιμάκιο Αντίστασης τα χρόνια της Κατοχής.

ΣΤΟΥΣ ΕΞΗΝΤΑ ΤΗΣ ΜΑΛΑΘΥΡΟΥ

Ο σύγχρονος Κισαμίτης ποιητής Αθανάσιος Δεικτάκης κατά την ημέρα του μνημοσύνου τον Αύγουστο του 1993 απαγγέλλει:

ΣΤΟΥΣ ΕΞΗΝΤΑ ΤΗΣ ΜΑΛΑΘΥΡΟΥ

Ηχήσαν οι μωγές απ’ το φαράγγι

και στο κατάφυτο που γέρνει ρέμα

άλικο επλημμύρισε το αίμα

εκεί που κατοικούσε το σπαράγγι.

28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1993

28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1944  - 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1993

Μισός αιώνας έφταξε

που τ’ Αύγουστου τση μέρες

εξήντα εδολοφόνησαν

του φασισμού οι σφαίρες.

Τραγούδι Μαλαθύρου

Τραγούδι Μαλαθύρου

Το τραγούδι έγραψε ο Ευάγγελος Ζαμπετουλάκης και συμπεριλαμβάνεται στο CD Ριζίτικα τραγούδια της Κρήτης Νο 3. Την φωνητική εκτέλεση έχει κάνει ο Μάρκος Τζουγανάκης.

Νυχτιά μαύρη κι αφέγκαρη χειροπιαστό σκοτάδι

κι αναμεριάζουν οι σκιές στα καλντερίμια τ’ Άδη.

Κατάρες κι’ αναθέματα, φωνές και μοιρολόγια

στο πάνω κόσμο ακούγονται, κι’ απελπισίας λόγια

θαρρείς και σταματήσανε του κόσμου τα ρολόγια.

Στην Κρήτη του ‘41

Ποίημα της Δρ. Άννας Σημανδηράκη - Γκρίμσω, απογόνου οικογένειας θυμάτων. Το ποίημα έχει πάρει το πρώτο βραβείο σε Παγκρήτιο Λογοτεχνικό διαγωνισμό.

Στην Κρήτη του ‘41

Σε βλέπω μέσα στον καπνό απ’ τις καμένες δάφνες,

στο αίμα αυτών π’ αγάπησαν τη θεία σου μορφή,

μέσ’ το σπασμένο θυμιατό που γέμισε αράχνες,

στο βήμα αυτών που πάτησαν την ιερή σου γη.

Στην αυλή του Αγίου Γεωργίου και στο Μνημείο

Από τότε που αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τη ζωή παίζαμε στις αυλές το κρυφτό, τη μπάλα, το ξυλίκι και διάφορα άλλα παιγνίδια της εποχής εκείνης. Κέντρο συνάντησης όμως ήταν η αυλή του Αγίου Γεωργίου και η πλατεία του λοχαγού Μάρκου Σπανουδάκη. Με απορία αντικρίζαμε της χαροκαμένες γυναίκες του χωριού μας. Μαυροντυμένες και μαντήλοφορούσες να καταγίνονται με τις δουλειές τους. Με πολύ περιέργεια και περηφάνια βλέπαμε την Λευτεριά στο κοινοτάφιο μας να αγναντεύει με το μεγάλο σπαθί και το δάφνινο στεφάνι και τις δύο μαρμάρινες πλάκες που σκέπαζαν τα ιερά λείψανα των παππούδων μας, που και αυτά είχαμε την περιέργεια να δούμε. Το όμορφο Μνημείο του χωριού μας.